Chrystos rodywsja [1]

Chrystos rodywsja, Boh wopłotywsja
U Wefłejemskij jaskyni!
W stajni ubohij, nyszczeti mnohij
Radist wełyka nam nyni.
Anheły spiwajut, czest Jomu widdajut,
Bohu i Tworcju Swojomu.
Łykuj, czołowicze, z rożdestwa toho,
Chrystos bo wid ada spase dusz mnoho
I wid newoli wrażoji.

Marija czysta, rodywszy Chrysta,
W jasłach złożyła na sini;
Ne rozumije, szczo take dijes?
Boh pomistywsja w chliwyni!
Pełeny hotuje, sołodko ciłuje
Uljubłenoho Mołodcja.
"Jakym że Ty czynom w meni wmistywsja,
W diwstwi bez bolizny Syn narodywsja?
Radoste moja bezmirna!"

A Josyf teje czudo swjateje
Wydjaczy, swjatyj chranytel,
Na samim sini, na hostrim zymni
Jak ljuto terpyt Tworytel:
Wid zymna choronyt, chudibku prywodyt,
Szczob ohriwała, dyszuczy.
Chudibka że wolju Joho spownjaje,
Pered nym kolina swoji zhynaje,
Tworcja piznawszy swojoho.

Pastyrjam wisty tiji obwistyw
Anheł, jak pasły u noczy:
Prote utiszno w Wefłejem spiszno
Biżat, szczo tilky w nych moczy.
Radisno wzywajut, darunky składajut,
Jaki łysz mały, Władyci:
"Radujsja, Pastyrju, z neba pisłanyj,
W ubohim wertepi nam pokazanyj,
Zadlja zabłudszych pryjszowszy!"

Zdałeka cari idut z daramy
Wid schodu do Wefłejemu:
Ładan i złoto i smyrna nadto
Pryhotowani je Jomu.
Tudy sja zbłyżajut, Iroda pytajut:
"De narodywsja Car sławy?
Zwizda bo nam jasna Toho jawyła,
Kotroho Preczysta Diwa powyła,
Pożadanoho Mesiju".

Jak w stajni stały, dary widdały
I czest z pokłonom Carewy,
Bohu swjatomu i jedynomu
Wseji twary Hospodewy:
Anheł sja pokazaw, u sni jim put wkazaw
Do zemli swojej widijty.
Radujutsja welmy z posolstwa soho,
Se bo najszły wony Carja swojoho,
Iroda złoho mynuły.